Jeuk

                                                                                       1 – 10 – 2024

De afgelopen dagen stonden in het teken van De Kies. De Kies veroorzaakte hevige kiespijn, natuurlijk vanaf vrijdag voor het weekend, dus zondagmiddag zat ik in de wachtkamer van de dienstdoende tandarts, zo’n 40 km van ons huis in Normandië vandaan. 

Die maakte wat foto’s en stuurde me naar huis met een recept voor antibiotica en Doliprane, een deftig woord met de daaraan gekoppelde deftige prijs voor gewone paracetamol. Daar heb ik er genoeg van op voorraad. Op maandag haalde D de pillen, van die vreselijke grote die je zonder ze in brokjes te bijten niet weg krijgt. Tegen de pijn nam ik een kruidnagel, dat hielp geweldig. Ik kon ‘m net tussen de aangetaste en een andere kies in proppen en dat bleef prima zitten. 

Een paar dagen later reden we naar Nederland en toen begon het al een beetje: jeuk op m’n benen, m’n handen en billen. Zaterdag was het helemaal feest en zondag belde ik de huisartsenpost die mij verzekerde dat het vanzelf wel over zou gaan en een antihistaminetabletje aanraadde. Dat deed dus niks. Tenminste, ik kon het me niet voorstellen dat het erger zou kunnen dan het nu was. Over mijn hele lichaam rode, jeukende plekken, echt om gek van te worden. Dus dinsdagochtend toch maar even de huisarts gebeld voor een afspraak. Diezelfde ochtend werd De Kies getrokken (ik zag een wortelkanaalbehandeling van een uur niet zitten (of liggen) en er was eigenlijk toch al geen redden meer aan. En die er achter staat is een verstandskies en die zit los. Dus ergo, twee minuten later stond ik naast de stoel zonder kies. Bij de huisarts kreeg ik twee soorten medicijnen. Gaat ook gewoon over, maar vanaf morgen gaan we op onze kleinkinderen van bijna 4 en 1 jaar passen en dan wil je wel fit zijn.