Blij zijn

 

Ik lees een stuk over dopamine en serotonine. Ik heb nl zelf het idee dat ik heel blij wordt van dit soort dingen, iets maken, spelen met m’n honden en dan natuurlijk vooral die kleine, aanhankelijke Rafa. Hij krijgt al puberneigingen, onderneemt tochtjes met Ronja de roversdochter en komt vooralsnog metéén als je ‘m roept. Dus vraag ik me af of het niet helpt tegen P., gelukkig te worden van creëren en liefhebben. Ik weet wel dat ik van de zo gewenste fysieke inspanning niet blij wordt, die hometrainer staat me hier dagelijks aan te kijken. Soms fiets ik er wel een stukje op.

In het stuk wordt er overigens een onderscheid gemaakt tussen de beide ‘ines’. Dopamine gaat over presteren, serotonine over beleven, even kort door de bocht. In elk geval zaken waar je blij van wordt.

Dat merk ik ook echt want doorgaans versomber ik in de loop van de herfst en vooral in januari. Nu nergens last van. Ik kan het iedereen aanbevelen, zo'n dosis dopamine :-)