23 oktober
De maand vliegt om met veel bezigheden en festiviteiten. We
zijn veertig jaar getrouwd en vieren dat met een lang weekend in een huisjespark. Gaat
allemaal prima, ontspannen, ik voel me goed. We gaan ook naar het Parkinson
event in Nijmegen, alleen naar de ochtendsessie want ’s middags hebben we weer
wat anders. We eten onderweg een broodje kroket, altijd een traktatie als we in
NL zijn en ook een beetje als stil verzet tegen de veganistische lunch die de
Parkinsonpatiënten voorgeschoteld krijgen. In dit land regeert hoe langer hoe
meer het recht van de minderheid. Ik ben een mens, ontworpen als alleseter en
in mijn visie ontkennen veganisten hun menszijn. Evengoed zijn wij wel
flexitariër hoor.
Ik verbaas mij wel over de vele jongeren op het event. De
echt zieke mensen komen daar natuurlijk niet. Ik vind het informatief en draag
het horloge met iets meer motivatie dan voorheen, al vind ik de tests niet
helemaal mijn conditie weergeven. Zo is de trilling in mijn linkerarm duidelijk
toegenomen maar dat komt er bij de testjes niet uit. Maar eens contact opnemen
met de onderzoekers.
Tijdens onze tien dagen NL hadden we de hondjes thuis
gelaten met oppas. Meteen wordt duidelijk dat ik niet loop als ik geen hond
(en) heb. Mijn vaste dagelijkse wandeling levert mij 2000 stappen op (vroegere
1800), de honden twee keer zoveel (die lopen los) en daarnaast nog een
‘wilde’wandeling. Bovendien zijn knuffels en aaien goed voor je serotonine
aanmaak, zodoende vind ik het hebben van een hond extra gezond, in elk voor
mij. Dat doet een hometrainer allemaal niet.
Vandaag heb ik een trildag. Ik heb veel op het programma
staan en hoeveel leuke dingen daar ook bij zijn, ik zie er ook een beetje
tegenop. Ik bespeur een tobberigheid in mezelf die ik vroeger niet had. Die
wordt deels gevoed door de wereldproblemen en aangezien ik daar niets aan kan
doen probeer ik die van me af te schudden. Dat lukt maar moeizaam. Het andere
deel is vooral van organisatorische aard en dus in principe oplosbaar. Maar
dingen kosten tijd en energie en daar heb ik minder van dan voorheen. En weer
denk ik dan, heeft dat met Mr P te maken of is dat gewoon de leeftijd?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten