Wat merk ik nu na ruim een jaar Parkinson?

 

8-8-23

 

Toen ik werd gediagnostiseerd met P besloot ik een blog bij te gaan houden van het verloop van de ziekte. Maar eigenlijk was ik er na een paar maanden zo aan ‘gewend’ dat ik de interesse om het bij te houden verloor. Het leven gaat door, ongemakken komen ook met de jaren. En je mag blij zijn dat er een medicijn voor is dat de klachten grotendeels onderdrukt, in ieder geval nu nog.

Want het gaat achteruit. Heel klein en geniepig. Cognitief, ik krijg meer moeite met het formuleren van zinnen, zowel met praten als met schrijven. Ik moet even nadenken voor ik wat ga zeggen. En ik heb weer veel pijn in mijn bovenrug, die soms uitstraalt naar de spieren in mijn hals die mijn kaken doen bewegen. Dan krijg ik daar een soort kramp. Kramp krijg ik sowieso meer last van, m.n. in mijn rechterbeen. Gisteren had ik van alles in de tuin gedaan, zoals grasranden knippen. En toen ik daarna wilde appen trilde mijn linker wijsvinger zo dat ik het even niet kon. Rechts begint trouwens ook meer te trillen, alleen de vingers maar ik heb er niet echt last van.  Typen gaat nog vliegensvlug 😊 Ik heb het ook veel sneller koud. Als mensen in hun T-shirt lopen heb ik nog een hemd en twee sweaters aan. Tegelijkertijd is hitte ook weer niet fijn, maar dat was het al nooit. Gewoon, zo’n graadje of 25, prima.

We hebben een druk maar leuk weekend achter de rug met het fête de Villers. Uiteraard de uitgebreide maaltijd op zaterdagavond, stockcar op zondag en daarna afterparty bij Giles en Béatrice, toen nog vuurwerk. De pilleninname kwam bij al dat gefeest wat in het gedrang (laat, vooral) maar ik merk er eigenlijk toch nog niks van dus veel extra last heb ik niet.  Soms heb ik ’s ochtends wel moeite op te staan. Hoewel ik over het algemeen goed slaap (inclusief twee keer uit bed om te plassen) ben ik soms moe als ik wakker word. Het is wel lekker om dan na de pil- inname nog even weer te gaan liggen, en dan is een half uurtje zo voorbij…Met de stoelgang gaat het de laatste twee weken een stuk beter, ’s ochtends eet ik een banaan met Griekse yoghurt en cruesli + een halve multivitaminepil.

En verder ga ik gewoon door met de dagelijkse bezigheden, de tuin (maar rustig aan), de Normandië reisgids en P&M. En lopen met de honden. Of zij met mij. Heel veel loop ik niet, ik probeer 3000 stappen per dag aan te houden. Met de dagen met aanhoudende regen die we vorige week hadden, lukt dat uiteraard niet. Dan willen Raf en Ronja ook véél liever binnen blijven.